Farewell: “Let Me Die Like an Orphaned Pearl and Legend"

.

مست آمدم ای پیر که مستانه بمیرم

مستانه دراین گوشه ی میخانه بمیرم

I came drunk, O pir, so that I may die drunkenly;
Let me die, in this corner of the tavern, intoxicated.

درویشم وبگذار قلندر منشانه

 کاکل به سر افشان به سر شانه بمیرم

I am a dervish; let me die like a qalandar,
Hair tossed loose over my shoulders, wild and free.

میخانه به دور سر من چرخد واینم

 پیمان که به چرخیدن پیمانه بمیرم

The tavern whirls around me, and I declare this vow:
To die with the spinning of the wine cup [in hand].

من بلبل عشاق به دامی نشوم رام

 دردام توهم بی طمع دانه بمیرم

I am the nightingale of lovers; never tamed in a snare;
I’ll die in your trap, but indifferent to the bait.

شمعی وطواف حرمی بود که می خواست

پروانه بزایم من وپروانه بمیرم

It was a candle, and the circumambulation of the shrine that wanted
That I be born a moth and die as a butterfly.

من دری یتیمم صدفم سینه ی دریاست 

بگذار یتیمانه و دردانه بمیرم

I am an orphan pearl, my shell the breast of the sea;
Let me die like an orphan, rare and alone.

 Let me die like an orphaned rare gem.

بیگانه شمردند مرادر وطن خویش 

تابی وطن واز همه بیگانه بمیرم

They counted me a stranger in my own town;

Let me die homeless, estranged from all.

کو نی زن میخانه بگو جان به لب آور

تا با تب و لب بر لب جانانه بمیرم

Where is the tavern’s reed player, say something to bring the soul to my lips;
So, in fire and passion, I die lip-to-lip with the reed.

آن سلسه ی زلف که زنار دلم بود

درگردنم آویز که دیوانه بمیرم

That lock of hair, which was the sacred cord of my heart,
Hang it around my neck, so I may die mad.

این دیر مغان ته چک ایران قدیم است 

این جاست که من بی چک و چانه بمیرم

This Magian temple is rooted in the depths of ancient Iran;
Here I die, without debate.

در زندگی افسانه شدم در همه آفاق

 بگذار که در مرگ هم افسانه بمیرم

In life, I became a legend across the horizons;
Let me die a legend, too, in death.

در گوشه ی کاشانه بسی سوختم اما

آن شمع نبودم که به کاشانه بمیرم

Much I burned in the corner of my little dwelling;
But I was not the candle meant to die at home.

سرباز جهادم من واز جبهه ی احرار

 انصاف کجا رفته که در خانه بمیرم

I am a soldier of the sacred fight, from the front of the free;
Where is justice, if I must die at home?

.

By Seyyed Mohammad Hossein Behjat Tabrizi (Pen name: Shahriar)

سید محمدحسین بهجت تبریزی - شهریار

(Translated by Rasoul Rahbari-Ghazani, 10 January 2023)