Rumi: “The Vision of You” | Persian Mystical Poetry | Divan, Ghazal 1824

سیر نمی‌شوم ز تو ای مه جان فزای من

جور مکن جفا مکن نیست جفا سزای من

I do not grow satiated of You, O my life-bestowing Moon;
Do not commit tyranny, do not practice cruelty—cruelty is not my due.

 با ستم و جفا خوشم گرچه درون آتشم

چونک تو سایه افکنی بر سرم ای همای من

I am content even with oppression and cruelty, though I am within the fire,
For when You cast your shade over my head, O my auspicious Phoenix.

چونک کند شکرفشان عشق برای سرخوشان

نرخ نبات بشکند چاشنی بلای من

When love scatters sugar for the joyful [intoxicated] ones,
The seasoning of my affliction shatters the price of sugar.

آمد دی خیال تو گفت مرا که غم مخور

گفتم غم نمی‌خورم ای غم تو دوای من

Last night, the vision of You came and said to me, “Do not grieve.”
I said, “I do not grieve—O grief of Yours my remedy.”

گفت که غم غلام تو هر دو جهان به کام تو

لیک ز هر دو دور شو از جهت لقای من

He said, “Grief is your servant; both worlds are at your pleasure,
But turn away from both, for the sake of meeting me.”

گفتم چون اجل رسد جان بجهد از این جسد

گر بروم به سوی جان باد شکسته پای من

I said, “When death arrives, and the soul leaps from this body,
If I go toward the soul, may my foot be broken.”

گفت بلی به گل نگر چون ببرد قضا سرش

خنده زنان سری نهد در قدم قضای من

He said, “Yes—look at the rose: when destiny cuts off its head,
Smiling, it places its head at the feet of My Decree.”

گفتم اگر ترش شوم از پی رشک می شوم

تا نرسد به چشم بد کر و فر ولای من

I said, “If I become sour, it is from jealousy,
So that the splendor and glory of my proximity [or realm] may not fall into the evil eye.”

گفت که چشم بد بهل کو نخورد جز آب و گل

چشم بدان کجا رسد جانب کبریای من

He said, “Leave aside the evil eye—it consumes nothing but water and clay;
How could such an eye ever reach the side of My Majesty?”

گفتم روزکی دو سه مانده‌ام در آب و گل

بسته خوفم و رجا تا برسد صلای من

I said, “A day or two I remain in water and clay,
Bound by fear and hope until my summon arrives.”

گفت در آب و گل نه‌ای سایه توست این طرف

برد تو را از این جهان صنعت جان ربای من

He said, “You are not in water and clay—this is only your shadow here;
My soul-stealing craft will carry you away from this world.”

زینچ بگفت دلبرم عقل پرید از سرم

باقی قصه عقل کل بو نبرد چه جای من

When my Beloved spoke this way, reason flew from my head;
As for the rest of the tale, even the Universal Intellect can catch no scent—what place is mine?

Translated by Rasoul Rahbari-Ghazani, 1 December 2025